![](https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgksDeMQwbFSW908Pb7LZd6zor8JBS5DwaM9eohocRBhrh3GX24HVW-4r-Vw41O4I0w3wMuBQOqEke6WLX7pSzQmC_1ay38_kLM_6lEfMUVqrKROjp5KMwvteMN8iOOugw6jgukhK2hdtE/s320/norizad-new.jpg)
. ادامه راه سبز «ارس»: ديروز پس از درج دلنوشته زينب نوري زاد براي پدر، امروز نيز به نوشته دختر ديگر او فائزه نوري زاد كه در فراق پدر در وبلاگش درج كرده بود برخورديم و متن كامل آنرا در زير مشاهده مي كنيد:اشک هایم، دردهایم، زمزمه هایم، دعاها و نذرهایم را گذاشته ام توی حاشیه. توی زاویه ی اتاق و روزمرگی. و ظاهرِ شاد و بی حواسِ همیشه ام را تا توانسته ام پخش کرده ام توی روزها. تا توانسته ام تو را خوب و سالم و پرانرژی فرض کرده ام و بازجویانت را خشمگین و عاصی. تا توانسته ام پریده ام توی گم کردگی ها و نازکی های مامان.
توی سکوت سخت و اجتناب ناپذیر خانه.
همین طور امیدوار و عادی، عددها را تماشا کرده ام و گذاشته ام برای خودشان بدوند و وحشی گری کنند. تا توانسته ام فرار کرده ام و آن حاشیه ی تلخ را رانده ام از دقایقم... با این همه، هیچ کم نشد از دشواریِ این ابتلای شصت و چند روزه. هیچ کم نشد از سوال های بی جواب و خواست های حداقلی مان، از بی خبری ها و دل-نگرانی هایمان...
قرآن را بازنکرده، اشک هایم سرریز می شوند. فکرِ اینکه این بار قرار است با کدام آیه به صبر دعوت شوم. این بار باید از کدام سرگذشت عبرت بگیرم و بشارت شوم به آسانی بعد از سختی. فکرِ تو، بی قرارم می کند بابا.
چه دلم، سخت، تنگِ عدالت است...
=========
پيوندهاي مرتبط با اين مطلب:
» دلنوشته زينب، دختر محمد نوری زاد برای پدر اسير خود
ارس ، استعداد اين كه سايت بشي رو داري ...!
mani
۲۰ اسفند ۱۳۸۸ ساعت ۱۶:۲۷